...

κλείνει η χρονιά τη στιγμή αυτή που λες δεν πάει άλλο και μέσα σου ανοίγουνε δρόμοι παλιοί που σε πάνε αλλού. 

πώς θα΄ναι άραγε ο χρόνος μετά απ΄αυτή τη στιγμή; 

στον τόπο που δεν

το φως

ανάβει η μέρα

και υπάρχεις

εδώ κι εκεί

κάπου αλλού

για πάντα ίσως

μέχρι να δύσει ο ήλιος

σαμάνος πριν την τελετή

déjà vu

 να σε χτίσει ο καιρός και να βρεθείς στην ξέρα

δε μένει

στην ίδια αλυσίδα είμαστε δεμένοι

🥚

 

η ουδετερότητα και πλαδαρότητα της καθεστηκυίας τάξης

⏚

με τον φόβο να μην πέσει στο κεφάλι μας ο ουρανός,

έφυγε η γη κάτω απ΄τα πόδια μας

●|●

έρχονται τα σκοτάδια και φωτίζονται τα πρόσωπα