26.5.21

🌕

έχουμε κουρδιστεί
είναι η ώρα κατάλληλη
τα ρολόγια σπασμένα

καθυστερημένα ερχόμαστε
και φεύγουμε νωρίς

μας προσπερνούν με ταχύτητα
χρόνια ακινητοποιημένα

με τον καιρό μαθαίνουμε
ξεχνάμε αυτοστιγμεί
 
εύκολα συνηθίζουμε

μια καινούργια επανάληψη
κάθε νέα αρχή

άρωμα νυχτολούλουδου
έχουμε εθιστεί

έχουν και τα λουλούδια τα φεγγάρια τους

στα μάτια μας ανάβουνε
και σβήνουνε εκεί 

πανσέληνα κι απελπισμένα

μια ζωή χαρισάμενη
σε ζώνη διαφημιστική

τρέχουμε και δεν φτάνουμε

πώς περίσσεψαν μέσα μας
κι έχουμε στριμωχτεί

χωρίς αυτά να ζήσουμε
μία ζωή δε φτάνει 

19.5.21

🌻

δεν θα γυρνούσες πίσω. πριν φύγεις, σε είχαν διώξει όλα. αυτό που δεν θυμόσουν ήταν, πως τα είχες ήδη πρώτα αφήσει εσύ.

27.4.21

👂

μέσα απ΄τα στόματά τους άλλοι μιλούν
αλλού κοιτούν τα μάτια τους τα ίδια βλέπουν

έχουν τις απαντήσεις
δε ρώτησε κανείς

περιπλανώμενοι και παραπλανημένοι

κάτω απ΄το δέρμα τους έχουν κρυφτεί
για να φανερωθούν

τη νύχτα πρωταγωνιστές
κομπάρσοι την ημέρα 
σε σκηνή που καταρρέει 

εντοιχισμένοι στην κουζίνα τους
παρκαρισμένοι στο σαλόνι

μια καταπληκτική παρέα καταθλιπτική

θα φαγωθούν τα χρόνια
θα πεινάσουν οι καιροί

στη διαφήμιση η φαμίλια θα γίνουν
που τρώει ευτυχισμένη

στήνουν αυτί ν΄ακούσουν
πασχίζουν ν΄ακουστεί

στο χέρι τους είναι, λένε
αλλιώς
τους έχουνε στο χέρι   

28.3.21

παράξενο τοπίο

εύθραυστος ουρανός γυαλί
πάνω του κόβεται το φως
κι εμείς μες στα σπασμένα ανθεκτικοί

η άσφαλτος που καίει στεγνό το χώμα
και στο στόμα τσιγάρο αναμμένο

παίρνει τις σκέψεις τις σκορπάει ο αέρας
στην τελευταία λέξη αρχίζουν όλα

πέφτει μια ψιλή βροχή

ανθίζει η νύχτα σε μια μέρα σκοτεινή
από σπαρμένα χρώματα

14.3.21

   65 μέρες μετά   

   βρήκε τον μίσχο της η άνοιξη     

28.2.21

✎✐✎ ✐✎✎✐✎ ✐✎✎✐✎ ✐✎✎✐✎ ✎✐

ποια λέξη έχει τα μάτια να διαβάσει το βλέμμα που έσβησε τη φράση πριν τη γράψει κι έμεινε λευκό χαρτί

8.2.21

κι εμείς καλύτερα

σαν τους καλύτερους παραμυθάδες οι σύγχρονοι Νεύτωνες με τη βαρύτητα να τα βάζουν και κάθε τόσο απ΄τα σύννεφα να πέφτουν και στη θάλασσα να περπατούν. μια τρύπα στο νερό να κάνουν κι από κει στη χώρα των τραυμάτων ζαλισμένοι να γλιστρούν.να τους βλέπει η Αλίκη και να γίνεται λαγός. να απορροφά η οθόνη όλο το γαλάζιο, δίχως κανέναν μέσα τα βλέμματα να αδειάζουνε, με ένα ελαφρύ αεράκι να σκορπούν τα λόγια, τα λόγια που κινούν τα πάντα. παντός καιρού. να σβήνει μια βροχή τον χάρτη, στεγνοί στο σπίτι να επιστρέφουν και ζήσανε καλά ο βασιλιάς να λέει, κράτα τη γλώσσα σου, να ακούγεται η βασίλισσα, ανοησίες, απέναντι η Αλίκη να φωνάζει, αυτοί με μία ΚΥΑ για να ζήσουν θα΄πρεπε να μη ζουν.