...🦋

γλίστρησες προς τα πάνω. άφησες κάτω να πέσει το σώμα στην αυλή. ανάμεσα στις γλάστρες με τους βασιλικούς και τα γεράνια. μια πεταλούδα πέταξε τα χρώματά της να σε συναντήσει. δεν χόρτασε η ζωή από σένα. δεν πείνασες ποτέ ...

🌻

δεν θα γυρνούσες πίσω. πριν φύγεις, σε είχαν διώξει όλα. αυτό που δεν θυμόσουν ήταν, πως τα είχες ήδη πρώτα αφήσει εσύ.

ιχνηλασία

τα βήματά μου επιστρέφουν καθώς φεύγω κλαδί σπασμένο κάτω απ΄το φεγγάρι φωτίζει ο δρόμος χύνεται στη θάλασσα ποτάμι · πώς γίνεται στο τέλος να γυρνάνε όλα πριν φτάσουν στην αρχή λες κι είναι το ταξίδι του χαμού τούτο που βρέθηκα 

insta

παντού τουρίστες ταξιδεύουν. κι όλα όσα είδαν δεν θυμούνται.

οι ταξιδιώτες θυμούνται πάντα  περισσότερα από όσα έχουν δει.

το πλακόστρωτo πάνω

►°°° ..¸¸.•*¨*☼♦•◘☞♪░ ♫ ▓ √≈◄•º♠☺# *¸¸.•☟*•

if my mind is travelling can i say i'm on vacation?

στάση

όπως βυθίζεται αργά η εικόνα

το σώμα επιπλέει

σε μια θάλασσα λέξεων

μια απ΄τα κόκαλα βγαλμένη γλώσσα

μετράει σορούς

τσακίζεται στα βράχια

οστρακόδερμη

λίγο πριν  σβήσει

πυρώνει ο ουρανός

δεν έχει αντηλιακό εδώ

βαραίνουν τα παπούτσια

στο σάκο που είμαστε κλεισμένοι

νέα κύματα

σε λίγο το λεωφορείο φεύγει 

όπως και δη ποτέ

δεν ξέρω αν ταξιδεύεις και πού
αν ξανασυναντηθούμε και πότε
ταξιδέψαμε πολύ για να βρεθούμε, θα πω
θα πεις, χαθήκαμε σε μια συνάντηση

στη στιγμή

εκεί που οι ευθείες των βλεμμάτων διασταυρώνονται κι όλες οι πιθανές εικόνες εξαντλούνται, "ακίνητοι" λες και τραβάς τη σκανδάλη- θες να τελειώσει αυτή η φράση με μια φωτογραφία, να αποκτήσει φτερά και να πετάξει πάνω απ΄τις ταράτσες.

ταξίδι

η πρόταση ήταν δελεαστική. με ένα εκπτωτικό κουπόνι των 10€, ο κύριος περιούσιος ταξίδεψε αυτή την εβδομάδα από το σύνδρομο της στοκχόλμης στον ιό του δυτικού νείλου. ημιδιατροφή, φόροι αεροδρομίων, ταξιδιωτική ασφάλεια και φπα. καθότι οι αποστάσεις ήταν μικρές, νοίκιασε άλογο για να μετακινείται άνετα στη πόλη. μετά από μια βαρετή ξενάγηση πού ήταν κι αυτή μέσα στη προσφορά, -γιατί η κράτηση είχε γίνει online- επιστρέφοντας σούρουπο στο ξενοδοχείο, μπήκαν μαζί του στο ασανσέρ ένα ζευγάρι κουνούπια και ο αλέξανδρος ινγκόγνιτο. η είδηση πέρασε στα ψιλά. η τελευταία έξοδος, σφύριξε γύρω από το αυτί του, εμπύρετος ο σταρ, λίγο προτού πεθάνει από το τσίμπημά τους.

οριζόντιες περικοπές

κάποτε οι πολεμιστές δάγκωναν το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του αντιπάλου τους, διαβάζω, για να βεβαιωθούν ότι έχει όντως πεθάνει και δεν προσποιείται τον νεκρό.

ακολουθούν δύο προσεγγίσεις που αλληλοσυμπληρώνουν την εικόνα-

όχι, δεν είναι αυτά τα πόδια της Φουμίκο.

• Η εργατική τάξη αντί για το συντηρητικό σύνθημα:
"Δίκαιο μεροκάματο για δίκαιη εργάσιμη μέρα", θα πρέπει να γράψει στη σημαία της το επαναστατικό σύνθημα: "Κατάργηση του συστήματος της μισθωτής εργασίας".

                                                                          ανώνυμο

                                (μέρος του τρίπτυχου " Run Lola Run")

• "Η ναυτία εμποδίζει τη δράση. Η δράση προϋποθέτει το πέπλο της ψευδαίσθησης. Η αληθινή γνώση, η συναίσθηση της τρομερής αλήθειας, υποσκελίζει κάθε κίνητρο για δράση".

                                 επαναστατική δράση κατά Νίτσε            

                                                                        

                                                             [στο βάθος η θάλασσα σαρκάζει]

                                                                                                               

R.I.P. Captain

Don van Vliet aka Captain Beefheart

(15.11.1941-17.12.2010)

Rest Rock In Peace, Captain

υγ.

ταξιδεύει πάντα εκείνος που πενθεί

και ζητάει πάλι πίσω να γυρίσει.

είναι ωραία εκεί που δεν είμαστε

Είναι ωραία εκεί που δεν είμαστε,

είπες
και γύρισες πίσω.
Κι έτσι έμεινε ατέλειωτο
το ταξίδι.

στη θάλασσα σε χάνω

"Why don't we do it in the road?

No one will be watching us.

Why don't we do it in the road? "

(John Lennon)

Χαζό τραγούδι.

Δεν το θυμόταν ολόκληρο.

ηλίανθος

Τους δρόμους
τους ανοίγουν
τα ποτάμια,
είπες,
κι ας βάδιζες
σε άγονα
χώματα.

ΜΙΑ ΠΟΛΗ

Μες στην πόλη που κρεμούν τον διάβολο από τα κέρατα
Μέσα στην πόλη την κλειστή και ανοικτή
Μέσα στην πόλη που με μολύβι και χαρτί μετρούν
όλους τους πόθους

Στην πόλη δίχως τόπο και φωτιά
Στην πόλη δίχως πίστη ή νόμο
Στην πόλη που δεν έχει παλικάρια

Στην πόλη που καθένας διασκεδάζει
Στην πόλη που με παγωμένα δάκρυα κλαίν
Στην πόλη των έντεκα ωρών
Μη νομίζετε ότι ξέρω και πολύ καλά τι τρέχει-
Ακόμη δεν την έχω επισκεφθεί.

Robert Desnos, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εκδ. ΕΣΤΙΑ

μονόδρομος

Κι εκεί που αισθανόμουν ασφαλής και ενήμερη, αντάριασε ο ουρανός ο παιχνιδιάρης, η γη άνοιξε κάτω απ΄τα πόδια μου κι έψαχνα να βρω πού θα πατήσω.

Αυτά παθαίνει όποιος είναι στις μέρες μας ουτοπιστής και ανεδαφικός, σκέφτηκα.

"Κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με το να κάνει μια πολιτική που στεναχωρεί ανθρώπους, αλλά καμιά φορά αυτό είναι μονόδρομος".

Σ΄ευχαριστώ, Mαρκογιαννάκη!!!

[Ναι...στο δρόμο είμαι, έρχομαι!]

Παλινδρόμηση

On the road again.

Κάποιοι [θα] απουσιάζουν.

Σημαδεύουν την επόμενη μέρα

αναρχοτρομοκρατοπροβοκατόρικα.

...και για το πείσμα σας,γουρούνια,θα αντέχω!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ-ΠΑΕΙ,ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ

Ποιος δεν έμαθε για την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΚΟΥΛΙΩΝΗ;

Απόδραση

Είναι αφελείς όσοι πιστεύουν,

πως μόνο με τη γλώσσα μπορεί να μιλήσει ο άνθρωπος.

Η φλυαρία είναι πάντα από τη φύση της μια απομόνωση.